هجایِ دل

 

بنگر هجا هجایِ دلم ضرب  به هیچ، هیچ

آن شب به بزمِ نازِ تو امشب  به هیچ، هیچ

 

ای سرزمین عشقِ من و رهنمای شوق

شرقیی خوش نگاه تو و غرب به هیچ، هیچ

 

از شعله زارِ چشمِ سیاه ی تو ای عزیز

وا مانده ام به جا و مخاطب به هیچ، هیچ

 

بر گو چرا تلاشِ دلم بی رمق شده؟

در نزدِ تو شرارِ مودب به هیچ، هیچ؟!؛

 

ناز و عذابِ عشقِ تو دیوانه ام نمود

مستی و سوزِ عاشقی و تب به هیچ، هیچ

 

دانی شکوه ی عشق و فراسوی عاشقی؟!

کاین جا نوای عشقِ مذبذب به هیچ، هیچ!

 

سر می برم زدست عتابت به کنجِ غم

جایی که بوده نیشکِ عقرب به هیچ، هیچ

 

دیدی که از فراقِ تو و رنجِ فرقت ات

آخر شدم فریدِ ملقب به هیچ، هیچ

 

فرید طاهری، حمل 1339، اپریل 2010، سانفرانسسکو

/ 3 نظر / 11 بازدید
رفیعی

سلام دوست عزیزم لذت بردم زنده باشی

احمد

وبسایت زیباداری.

ثریا بهاء

با درود به فرید عزیز! نخست شعر تان زیبا بود و سپس الهه زیباتر از آن و در فرجام دیزاین نو مبارک، امید که بااین دیزاین نو زودتر سوی نشر کتاب اشعار دلنشین تان بروید [گل]